«Κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη» μας έλεγε το 2015 ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και νυν πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας υιοθετώντας ρητώς το σύνθημα του κινήματος κατά των πλειστηριασμών. Επίσης προεκλογικά υποσχόταν κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και θέσπιση φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας από την κυβέρνηση του.

Σήμερα φυσικά όχι μόνο δεν καταργήθηκε ο ΕΝΦΙΑ αλλά αντιθέτως τα σπίτια των φτωχών Ελλήνων κινδυνεύουν να πέσουν στα χέρια εγχώριων αλλά και …εισαγόμενων τραπεζιτών.

Πρόσφατα προχώρησε ακόμα περισσότερο…

Από το «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» πήγε στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς.

Τώρα πάμε ένα βήμα παρακάτω. Άρση τραπεζικού απορρήτου για όσους έχουν κάνει αίτηση υπαγωγής στο νόμο Κατσέλη καθώς τραπεζικές καταθέσεις, εμβάσματα και μεταφορές κεφαλαίων σε βάθος πενταετίας αναμένεται να ανοίξουν οι τράπεζες από την Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου 2018, ημέρα κατά την οποία αίρεται το τραπεζικό απόρρητο.

Η άρση του τραπεζικού απορρήτου για όσους έχουν προσφύγει στο νόμο Κατσέλη δεν θα είναι μια απλή διαδικασία καθώς δεν θα αφορά μόνο τις καταθέσεις που έχουν στην τράπεζα τη συγκεκριμένη ημερομηνία όσοι έχουν κάνει αίτηση υπαγωγής στο νόμο και οι οποίοι υπολογίζεται ότι ξεπερνούν τις 150.000.

Αντίθετα θα ανατρέξει πίσω στην τελευταία πενταετία και οι τράπεζες θα αποκτήσουν πρόσβαση σε πληροφορίες για όλα τα εμβάσματα και τις μεταφορές κεφαλαίων που έχουν πραγματοποιήσει οι εν λόγω οφειλέτες σε μια προσπάθεια να διαπιστώσουν ποιοι από αυτούς είναι στρατηγικοί κακοπληρωτές και ποιοι έχουν αποκρύψει εισοδήματα την επίμαχη περίοδο. Εάν μάλιστα υποπτευθούν ότι υπάρχει «ψαχνό» θα μπορούν να πάνε ακόμη και πιο πίσω της πενταετίας.

Με τον τρόπο αυτό η 17η Σεπτεμβρίου θα αποτελέσει το σημείο μηδέν για το μεγάλο ξεκαθάρισμα των υποθέσεων του νόμου Κατσέλη, που σύμφωνα με τις τράπεζες λειτούργησε ως καταφύγιο για στρατηγικούς κακοπληρωτές.

Η δεύτερη και επίσης ουσιαστική αλλαγή στο νόμο που ενεργοποιείται από την ίδια ημερομηνία είναι ο αναδρομικός επανυπολογισμός των τόκων όσων η αίτησή τους απορρίπτεται από το δικαστήριο. Να σημειωθεί πως μέχρι σήμερα ο νόμος προέβλεπε το «πάγωμα» του εκτοκισμού όλων των οφειλών από καταναλωτικά δάνεια και κάρτες και τον εκτοκισμό με το συμβατικό επιτόκιο των οφειλών από στεγαστικό δάνειο – χωρίς δηλαδή επιβάρυνση τόκων υπερημερίας – κατά τη στιγμή που ο οφειλέτης έκανε την αίτηση υπαγωγής στον νόμο. Έτσι αρκετοί ήταν εκείνοι που έκαναν αίτηση (σύμφωνα με εκτιμήσεις ήταν το 40%), γνωρίζοντας ότι δεν εμπίπτουν στις διατάξεις του νόμου, μόνο και μόνο για να κερδίσουν χρόνο.

Με τον τρόπο αυτό απολάμβαναν άτοκη περίοδο χάριτος μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης, που μπορεί να απαιτούσε από 1 έως και 11 χρόνια, ανάλογα με το Ειρηνοδικείο. Πλέον σε περίπτωση που η αίτηση απορριφθεί από το δικαστήριο, ο οφειλέτης υποχρεώνεται στην καταβολή των τόκων που αναλογούν στην οφειλή αναδρομικά.

 

 

 

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.