Με την χθεσινή ψήφιση του θέματος των απαλλοτριώσεων του έργου ΣΔΙΤ για τα απορρίμματα  της Πελοποννήσου από το Περιφερειακό Συμβούλιο έκλεισε χθες μια υπόθεση που ταλάνισε ουσιαστικά την Περιφέρεια πάρα πολλά χρόνια.

Το μεγάλο έργο, αιχμή του δόρατος για τη «Νέα Πελοπόννησο» και προσωπικό στοίχημα του Περιφερειάρχη Πέτρου Τατούλη παίρνει μπρος, και ουσιαστικά  λυτρώνει την Περιφέρεια από τις ανεξέλεγκτες χωματερές  αλλά και από τα λογής λογής συμφέροντα που επί δεκαετίες έκαναν « πάρτυ» εις βάρος του περιβάλλοντος και των τοπικών κοινωνιών, «έπαιξαν τα ρέστα τους» τα τελευταία χρόνια μέσα από στρατηγικές που ταρακούνησαν πολιτικές ισορροπίες , σπίλωσαν υπολήψεις, έστησαν παραμάγαζα επικοινωνίας, δημιούργησαν «αχυρανθρώπους» στην αυτοδιοικητική σκακιέρα μέχρι να μπορέσουν να αλλάξουν τον ρου της ιστορίας, αυτόν που επιβάλλει την οριστική διαχείριση των απορριμμάτων της Πελοποννήσου, με συγκεκριμένο πλάνο και σχεδιασμό και την ανάδειξή της πλέον σε μια Περιφέρεια ευρωπαική με όρους και «πράσινους» κανόνες ,δίνοντας στους πολίτες της και μόνον, την δυνατότητα για μια καλύτερη ζωή.

Από εχθες ο Πέτρος Τατούλης μπορεί να αισθάνεται δικαιωμένος, αφού απέδειξε πως οι κυβερνήσεις μπορεί να αλλάζουν, οι πολιτικοί αντιπρόσωποι να αντικαθίστανται, οι διοικήσεις να αλλάζουν χέρια, όμως  ουδείς μπόρεσε να τον αναγκάσει να παρεκκλίνει  από τον βασικό του στόχο, όσο και αν λοιδορήθηκε ,όσο και αν πολεμήθηκε.

Η διαχείριση των απορριμμάτων της Πελοποννήσου, υπήρξε το «βασικό story» του αντιπολιτευτικού λόγου των «συγκυριακών» αντιπολιτεύσεων , για χρόνια τώρα με επιχειρήματα που μόνο σκιές άφηναν και που στο πέρασμα του καιρού αποδεικνύονταν ανεπαρκή και ελιποβαρή να αντέξουν  την δρομολογημένη  πρόταση της Περιφερειακής αρχής.

Η Πελοπόννησος μετατράπηκε σε πεδίο μάχης και τραγέλαφος «πολιτικών τακτικών» που άλλοτε ανάλογα  με την σκοπιμότητα συντάσσονταν  με το έργο και κατόπιν οδηγούνταν  σε πολιτικές κυβιστήσεις.

Το ότι ο Τατούλης άντεξε σε όλη αυτή την πολεμική ,όλα αυτά τα χρόνια μέχρι σήμερα, χωρίς να κάνει ούτε ένα βήμα πίσω από τον στόχο του, αναδεικνύει και την «πολιτική του στόφα» , αποδεικνύει και την δυναμική που αντλεί από την ίδια την κοινωνία.

Αν προσθέσουμε στα παραπάνω και τα όσα συνέβησαν αυτό το διήμερο στο Περιφερειακό Συμβούλιο ,ο Τατούλης  κατόρθωσε στο φινάλε αυτής της υπόθεσης να πέσουν και «οι μάσκες» των ηθικών αυτουργών αλλά και των συνεργών τους.

Πέρασε το θέμα των απαλλοτριώσεων , ένα τυπικό επί της ουσίας θέμα, με απούσα σύσσωμη την αντιπολίτευση (από την άκρα δεξιά μέχρι την αριστερά) αφήνοντάς την επί της ουσίας εκτεθειμένη για την μέχρι τώρα στάση και πορεία της στο πιο σημαντικό έργο της Πελοποννήσου.

Η μείζονα αντιπολίτευση συνέπραξε με τις υπόλοιπες παρατάξεις  για ένα θέμα που είχε την υπογραφή του υπουργικού συμβουλίου και του ίδιου του πρωθυπουργού, οι ανεξάρτητοι σύμβουλοι ,οι προερχόμενοι από την παράταξη Τατούλη , που ψήφισαν όλα αυτά τα χρόνια το έργο απουσίασαν για να μην προχωρήσει τώρα που μεταπήδησαν σε άλλο στρατόπεδο, επιδιώκοντας τον «αφοπλισμό» της Περιφερειακής αρχής και την αποδόμηση της πλειοψηφίας .

Πολιτικά το χθεσινό αποτέλεσμα ανέδειξε και τις προθέσεις των «αφανών» επικεφαλής αυτών των μεθόδων, εκείνων που θα προσπαθήσουν να διεκδικήσουν τις τύχες της πατρίδας αλλά και της Πελοποννήσου. Είναι ιδιαιτέρως εκτεθειμένοι αυτοί γιατί προσπάθησαν να φρενάρουν το ίδιο το έργο, να αφήσουν την Περιφέρεια στο έλεος των σκουπιδοεργολάβων, των συμφερόντων, να διασύρουν το πολιτικό όργανο της Περιφέρειας ,να το καταστήσουν ανενεργό τόσο μέχρι που να εκπνεύσει, αφήνοντας για μήνες τις τύχες των Πελοποννησίων σε «νεκρά ταχύτητα». Μετέτρεψαν συμβούλους (με την θέληση των ιδίων) σε μαριονέτες η οποίες αποδύθηκαν τον αυτοδιοικητικό τους  ρόλο , την ψήφο που τους έδωσαν οι συμπολίτες τους για να λάβουν μια θέση στην επετηρίδα «των προθύμων» . Αναρωτιέμαι βέβαια όλοι αυτοί οι σύμβουλοι που επιδεικνύουν τέτοια συμπεριφορά ,προσβάλλοντας έτσι την εντολή των πολιτών , να μην παρευρίσκονται στις συνεδριάσεις και να δίνουν τον δικό τους αγώνα, πώς θα ξανασυστηθούν με τους συμπολίτες τους και πώς θα ζητήσουν την ψήφο τους .

Αυτό είναι ένα άλλο ερώτημα το οποίο θα απαντηθεί πολύ σύντομα.

Σήμερα η ουσία είναι πως τελικώς το έργο ξεκινά  «φωνάζοντας» πως πάσα κατεύθυνση πως «το πάρτυ τελείωσε»!

Τζένη Σουκαρά

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.