Μία ακόμα σπουδαία εκδήλωση υψηλών προδιαγραφών παρουσίασε η Φιλαρμονική Ορχήστρα Λουτρακίου.

Η συναυλία «Calde Lacrime» ή αλλιώς «Καυτά Δάκρυα» ήταν εμπνευσμένη από το Μεγαλείο του Θείου Δράματος και το ζωντάνεψε μέσα από κλασικά έργα σταθμούς στην ιστορία της δυτικής μουσικής.

Συνθέσεις πασίγνωστων μουσουργών από την μπαρόκ μέχρι την κλασική και ρομαντική εποχή, αλλά και συνθέσεις νεότερων ελλήνων μουσικών (οι οποίοι ήταν και η αποκάλυψη της βραδιάς) αποδόθηκαν με αξιοζήλευτη ευαισθησία, από μία φιλαρμονική η οποία ξεπέρασε τον εαυτό της και απέδειξε για μια ακόμη φορά πως έχει τις σωστές βάσεις για να εξελίσσεται και να παράγει πολιτισμό υψηλού επιπέδου!

Το πρώτο μέρος της συναυλίας ξεκίνησε με το Intermezzo απο την όπερα Cavalleria Rusticana του Pietro Mascagni δείχνοντας  με τον καλύτερο τρόπο το τι θα επακολουθούσε.

Η συνέχεια ανήκε στον Johan Sebastian Bach, τον πολυγραφότερο συνθέτη της προκλασικής περιόδου, όπου ακούσαμε τα μοναδικά Air και Ο Jesu, Joy of Man’s Desiring μια άρια και μία καντάτα, πλημμυρίζοντας με αέρινες μελωδίες την ήδη κατανυκτική ατμόσφαιρα.

Μια μπάντα καλοκουρδισμένη όπου κάτω από την μπαγκέτα του Πελοπίδα Μαυρόπουλου απέδωσε με λυρικότητα τις χαρακτηριστικές μελωδικές γραμμές του Μπαχ, κάνοντάς μας να μεταφερθούμε σε μια άλλη εποχή…

Παραμονή της Εβδομάδας των Παθών, δεν θα μπορούσε να λείπει η πιο γνωστή πένθιμη μελωδία της σύγχρονης ιστορίας…

Adagio in G Minor του Tomaso Albinoni που όπως επεσήμανε και ο αφηγητής της βραδιάς μας Αλέξης Κωστάλας, δεν είναι σύνθεση του Albinoni, αλλά βασίζεται σε μια χειρόγραφη μελωδία του που βρέθηκε τον 20ό αιώνα.  Εξαιρετική ερμηνεία όπου η ορχήστρα απέδωσε με γλαφυρότητα αυτή την Θεϊκή μουσική σύνθεση.

Για το τέλος του πρώτου μέρους ανέβηκαν στην σκηνή οι χορωδίες Chorus Nova (με μαέστρο τον Κωνσταντίνο Γιώτη) Εκπαιδευτικών Μουσικής Choremus και Αποφοίτων Μουσικού Σχολείου Παλλήνης με προεξάρχουσα τη νέα διάσημη ταλαντούχα αρχιμουσικό Φαίδρα Γιαννέλου.

Dies Irae,Comfutatis και Lacrimosa από το Requiem της μεγαλύτερης μουσικής ιδιοφυΐας όλων των εποχών (κατά τον Θεόδωρο Κουρεντζή) Mozart.

Οι επαγγελματικές φωνές της μικτής χορωδίας ήρθαν και έδεσαν απόλυτα με το σύνολο της ορχήστρας, γεμίζοντας με ουράνιες καθάριες μελωδίες τον συνεδριακό χώρο και πριν προλάβει να καταλαγιάσει ο ενθουσιασμός μας ήρθε η ώρα να τελειώσει το πρώτο μέρος.

Ο Αλέξης Κωστάλας μας προετοίμασε για το τι θα επακολουθούσε …από μια μουσική σύνθεση γεμάτη οργή και θυμό.

Dies Irae απο το Messa da Requiem του Giuseppe Verdi.

Ένα μουσικό έργο που παίζεται από όλες τις μεγάλες συμφωνικές ορχήστρες ανά τον κόσμο, πλαισιωμένες από 100 και πλέον χορωδούς, θα παρουσιαζόταν σε ειδική διασκευή για ορχήστρα πνευστών, από την δική μας φιλαρμονική…

Ημέρες οργής και την αρχική μας έκπληξη, διαδέχτηκε το δέος, για την μεγαλειώδη σύνθεση, το σοκ για το απότομο φινάλε και…ο ενθουσιασμός για το τελικό άκουσμα!

Μια ομάδα αμούστακων παιδιών, πλαισιωμένα από τους καθηγητές τους και από εξέχοντες χορωδούς, υπό την υποδειγματική καθοδήγηση του αρχιμουσικού τους, κατάφεραν και μετέδωσαν αστείρευτη ενέργεια και πάθος σε ένα κομμάτι που κόβει την ανάσα!

Δικαίως ο ενθουσιασμός και το χειροκρότημα τους ανήκει!

Το δεύτερο μέρος του προγράμματος περιελάμβανε πένθιμα εμβατήρια που συνηθίζεται να παίζονται την Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών.

Η αρχή έγινε με το Un Giorno Triste μια μουσική σύνθεση ενός νέου κλαρινετίστα του Γεώργιου Καζιάνη από την φιλαρμονική του Δήμου Πειραιά.

Ο ίδιος τίμησε με την παρουσία του την εκδήλωση συμμετέχοντας ενεργά ως μουσικός, καταχειροκροτούμενος τόσο από το κοινό, όσο και από την ορχήστρα.

Επειδή η βραδιά ήταν ούτως ή άλλως ξεχωριστή, η συνέχεια ανήκε στον επίσημο προσκεκλημένο της φιλαρμονικής.

Έναν αρχιμουσικό γεννημένο στην «μητέρα των φιλαρμονικών» Κέρκυρα τον Μιχάλη Μιχαλόπουλο ο οποίος έχει συνθέσει Το Πεπρωμένο, μια πένθιμη μάρτσια, στη μνήμη του δασκάλου του Δημήτρη Δαπέργολα.

Αποδεχόμενος την πρόσκληση και τιμώντας με την παρουσία του την εκδήλωση, ανέβηκε στο πόντιουμ παραδίδοντας ρεσιτάλ διεύθυνσης καθώς παρέσυρε κοινό και μουσικούς σε ένα έντονα συγκινησιακά φορτισμένο κλίμα. Είμαστε σίγουροι πως ακούγοντας Το Πεπρωμένο, όλοι μας κάπου το αφιερώσαμε…

Για το τέλος η φιλαρμονική Λουτρακίου μας επιφύλασσε την Marcia Funebre απο την όπερα του Αμλέτου του Franco Faccio (ένα κομμάτι συνυφασμένο με την Φιλαρμονική Εταιρεία Κέρκυρας) και το Calde Lacrime του Gesare De Michelis (ένα κομμάτι συνυφασμένο με την Φιλαρμονική Εταιρεία Μάντζαρος) κλείνοντας με τον καλύτερο τρόπο μια ονειρική βραδιά.

Την έμπνευση της εκδήλωσης όσο και την διεύθυνση της ορχήστρας  είχε ο Πελοπίδας Μαυρόπουλος όπου διηύθυνε με χαρακτηριστική ωριμότητα, αποσπώντας το μέγιστο από τους μουσικούς και εισπράττοντας τα εύσημα όλων των παρευρισκομένων.

Με την παρουσία τους τίμησαν την εκδήλωση ο Βουλευτής Κορινθίας κος Τσόγκας, ο Δήμαρχος Λουτρακίου-Περαχώρας-Αγίων Θεοδώρων, Γιώργος Γκιώνης, οι Αντιδήμαρχοι Λουτρακίου: κοι Σακελαρίου, Παπαθανασίου, Πέρρας, Παντελέων, ο υποψήφιος Δήμαρχος Λουτρακίου κος Ηλιακόπουλος, πολλοί υποψήφιοι Περιφερειακοί και Δημοτικοί σύμβουλοι.

 

 

 

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.